Historia Łazienek Królewskich w pigułce

Łazienki Królewskie to zespół pałacowo-ogrodowy ukształtowany pomiędzy XVII i XIX wiekiem.

 Ok. 1680 roku na zlecenie marszałka wielkiego koronnego S. H. Lubomirskiego wzniesiono barokowy pawilon mieszczący łaźnię (stąd nazwa). Na północ od niego wybudowano pawilon zwany Ermitażem.

 W latach 1724-1732 na zlecenie króla Augusta II wykopano basen wodny (Kanał Piaseczyński).

 Ok. 1764 zaczęto, na zlecenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, powiększanie dawnego ogrodu przy Łaźni, którą w 1772 przekształcono w dom mieszkalny.

 W latach 1788-1793 Łaźnię połączono z bocznymi pawilonami mostkami z kolumnowymi galeriami i przekształcono w pałac zwanym odtąd pałacem Na Wodzie lub pałacem Na Wyspie. Tu odbywały się słynne Obiady Czwartkowe.      
 W 1774 roku przystąpiono, niezależnie od prac przy Łaźni, do wzniesienia Białego Domu, a od 1775 roku - pałacu Myślewickiego. W 1778 roku wytyczono tzw. Promenadę Królewską - aleję otoczoną kanałami i łączącą Łaźnię z Białym Domem. W 1785 roku wzniesiony został Amfiteatr ziemny ze sceną na wyspie. W latach 1786-88 wybudowano Wielką Oranżerię, zwana Starą Pomarańczarnią. W latach 1778-1788 w sąsiedztwie Łaźni stanął gmach Wielkiej Oficyny.

W 1817 roku Łazienki Królewskie zostały sprzedane carowi Aleksandrowi I Romanowowi. Wielka Oficyna stała się siedzibą Szkoły Podchorążych Piechoty, Belweder przebudowano na siedzibę księcia Konstantego, wzniesiono także budynki Stajni, Wozowni i Ujeżdżalni. Pawilon zachodni przy pałacu Na Wyspie został przebudowany na cerkiew.
Po 1918 roku Łazienki Królewskie stały się własnością rządową.

W 1926 roku na tarasie skarpy ustawiono pomnik Fryderyka Chopina.

Od czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego Łazienki Królewskie są dostępne dla publiczności.

Obecnie odbywają się tu różne imprezy, koncerty, spektakle teatralne, festyny i spotkania. Jednym z tłumniej odwiedzanych tu miejsc jest pomnik Fryderyka Chopina, u stóp którego w letnie weekendy odbywają się koncerty muzyki wielkiego kompozytora.